29 września w auli naszej szkoły odbyła się XII Sesja Rady Miejskiej Ostrzeszów, podczas której uhonorowano Medalem „Za Zasługi dla Miasta i Gminy Ostrzeszów” Pana Tadeusza Pacanowskiego.
„Nestor ostrzeszowski, Ikona Ostrzeszowa, Honorowy „Przyjaciel Ziemi Ostrzeszowskiej”, rówieśnik powstania wielkopolskiego, człowiek-legenda naszej małej ojczyzny, z największą dumą możemy dodać: absolwent naszej szkoły”- tymi słowami nasi szkolni konferansjerzy zaprezentowali sylwetkę odznaczonego. Pan Tadeusz Pacanowski w 1938 r. ukończy 8-klasowe wówczas Gimnazjum Miejskie Księży Salezjanów, szkołę, w której młodzież wychowywana była w duchu wielkich ideałów pedagogicznych ks. Jana Bosko „na wartościowych obywateli kraju i świadomych chrześcijan”.
Po wysłuchaniu ostrzeszowskiego hejnału i powitaniu gości nastąpiło odczytanie treści uchwały przez Przewodniczącego Rady Miejskiej Pana Edwarda Skrzypka oraz jej uzasadnienia przez Burmistrza Miasta i Gminy Pana Mariusza Witka. Słowo o odznaczonym wygłosił Prezes Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Ostrzeszowskiej Pan Bolesław Grobelny, który zaprezentował również poemat napisany na tę okoliczność. Po gratulacjach złożonych przez gości, głos zabrał Pan Tadeusz Pacanowski, który podzielił się wspomnieniami z czasów okupacji i swymi życiowymi mądrościami. „Jestem mile zaskoczony, że mam tylu przyjaciół” – zażartował, gdyż na uroczystość przybyło bardzo wielu gości. Kolejnym akordem sesji był uroczysty program artystyczny przygotowany przez młodzież z naszej szkoły, który został bardzo wysoko oceniony przez gości. Istotnym jego elementem był koncert chóru szkolnego pod dyrekcją Pana Stanisława Sztukowskiego. Uczniowie przygotowali również prezentację ukazującą kadry z życia Pana Tadeusza Pacanowskiego oraz zaprezentowali fragmenty „Wspomnień” bohatera uroczystości. Pan Tadeusz Pacanowski nigdy nie odciął się od swych korzeni, wielokrotnie gościł w murach naszej szkoły, zawsze przyjmowany z najwyższą atencją, imponował nam młodym energią, życiową mądrością, świetną pamięcią, pogodą ducha i dowcipem, gdy wręcz porywał słuchaczy swymi wspomnieniami, barwnymi opowieściami o szkole, nauczycielach czy przyjaciołach. Cieszymy się, że w tych wyjątkowych okolicznościach mogliśmy mieć choć swój skromny udział w Jego uhonorowaniu.
